Mało kto wie, ale jedna z ważniejszych kultur archeologicznych to kultura świderska. Związana jest ściśle z reniferem i jest paleolityczną kulturą myśliwską. Paleolit to najstarsza epoka historii ludzkości! Kiedy to się działo? Ludzie operujący głównie kamieniem, krzemieniem i drzewem potrafili o wiele więcej niż myślimy. Żyli tu nad Świdrem i na terenie współczesnej Polski i dawnych Kresów między 10600 lat p.n.Ch. do ok. 9600 lat p.n.Ch. 12 tysięcy lat do tyłu…
Jezus był 2 tysiące lat przed nami, a oni 12 tysięcy lat. Zanim więc człowiek odkrył brąz i żelazo przez dziesiątki tysięcy lat doskonale dawał sobie radę w epoce kamienia. Pierwsze stanowisko kultury świderskiej, czyli jak mówią archeolodzy, stanowisko eponimiczne to Świdry Wielkie, najstarsza część miasta Otwock. Była tu kiedyś wieś położona na południowym brzegu rzeki Świder niedaleko ujścia do Wisły przy przeprawie i przystani flisackiej. Ale w paleolicie żyli tu łowcy reniferów. Tak, renifery, mamuty czy słonie leśne a nawet lamparty żyły na terenie naszego kraju. Aby upolować renifery ludność mieszkająca m.in. nad Świdrem 12 tysięcy lat temu wykonywali oszczepy i groty z krzemienia. Obróbka tego materiału pozwoliła im być doskonałymi myśliwymi. Polowanie musiało mieć charakter zespołowy.
Jak pojawiła się u nas ta ludność? W okresie schyłkowego paleolitu, czyli w końcowej fazie starszej epoki kamienia eksplorowała tereny plejstoceńskiej tundry w poszukiwaniu pożywienia. Najprawdopodobniej pojawiali się tu podążając za przemieszczającymi się sezonowo reniferami – głównym obiektem polowań. Jeśli znajdziesz wyglądający jak liść krzemień, zgłoś niezwłocznie do Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Oryw
